Przejdź do głównej zawartości

Głupota nie boli

Dziś część druga czepiania się znanego internetowego portalu, czyli Interii. Będzie się działo. Czytasz albo nie czytasz. Wybór należy do ciebie. Kto jest mądry? Kto jest głupcem? Kto bierze pieniądze za to, żeby z innych zrobić głupców? A kto je dostaje mimo tego, że sam jest głupi?

Są zdjęcia, żeby unaocznić i żeby potem nie było, że coś znowu zmyślam. Wszystko jak zwykle podlane tendencyjnym i niewybrednym komentarzem. Czasami człowiek po prostu musi. Zaczynamy.

Mięsne ataki. 

Tu piękny artykuł o… no właśnie. O niczym. Jego piękno nie polega jednak na miałkości, tylko na samo zaprzeczeniu. Tytuł mówi, że taktyka Rosjan jednak się sprawdza. W dodatku analitycy nie mają co do tego wątpliwości. Później idzie fragment o tym, że przeprowadzane ataki nie przynoszą oczekiwanych przez dowódców rezultatów. A potem jest o tym, że masowość ataków powoduje uzyskiwanie kolejnych taktycznych sukcesów. I bądź tu mądry.

Czas na zmiany

Zaczyna się grubym tytułem. Ostatnie święta, czas na zakaz – no każdy zajrzy, przecież jak znowu straszą, to trzeba wiedzieć. A tu o karpia idzie. Ktoś twierdzi, że karp też ma prawo do życia. I dobrze, niech sobie ma. O co chodzi? Że niby można go kupować i jeść, tylko nie powinno się sprzedawać go żywego. Czyli lepiej niech mordują go na zapleczu. Taki wybiórczy humanitaryzm.

Sprawa druga, chłopcy i dziewczęta. Urodziłem się i wychowałem w PRL. Zawsze mieliśmy w wannie żywego karpia na święta. Nie dlatego, że nie mieliśmy lodówki. Powiem szczerze, że nigdy nie znałem w tamtych czasach nikogo, kto by nie miał lodówki, bo wszyscy mieli. A skąd się wywodzi zwyczaj? Nie mam pojęcia. Moi rodzice do dziś kupują żywego karpia, tylko teraz go biją i mrożą. Wtedy tego nie robiliśmy, choć też było można.

Aha, jeszcze jedno. Podobno 59,3% Polaków popiera zakaz sprzedaży żywych karpi. W Polsce często przeprowadza się sondaż i potem na podstawie danych zebranych z 671-osobowej próby wnioskuje się o preferencjach wielomilionowego narodu. Postanowiłem przeprowadzić własny sondaż, bo mam do tego prawo. Na temat tych karpi, w moim najbliższym otoczeniu. Wyniki są bardzo ciekawe. Okazuje się, że:

  • 57,1% ankietowanych NIE POPIERA zakazu sprzedaży żywych karpi. 
  • 14,4% badanych jest zdania, że każdy ma prawo kupować karpia tak, jak ma na to ochotę.
  • 28,6% respondentów nie ma pojęcia, co to jest żywy karp.

Dodatkowo 71,4% ogółu ankietowanych uważa, że cała sprawa nie ma absolutnie żadnego znaczenia, przynajmniej z punktu widzenia karpi, które i tak są zabijane i jedzone, więc szkoda tracić na to czas.

Osobnej uwadze polecam liczbę mnogą utworzoną od wyrazu karp". 

Samotność kontra otyłość.

Odczuwanie samotności ma takie same skutki dla zdrowia jak wypalanie 15 papierosów dziennie. Trzeba by wymyślić jakieś interesujące grafiki promujące to hasło, podobne do tych, które są na pudełkach papierosów. Sam paliłem kiedyś sporo. Teraz już od dawna nie palę, choć czasem czuję się samotny. Dotychczas nie wiedziałem, że od samotności można dostać raka płuc, czy też na przykład krtani. Teraz już wiem. Często mi się zresztą wydaje, że dla mojego mózgu znacznie zdrowiej byłoby wypić szklaneczkę whisky i zapalić w samotności papierosa, niż wyjść radośnie i na trzeźwo między ludzi. Gratulacje dla nowej komisji. Cieszy mnie, że ludzkość wydają pieniądze na coś takiego. Widocznie nie ma już na co wydawać oczywistych nadwyżek. 

Swoją drogą wychodzi na to, że najgorzej ze wszystkiego jest palić w samotności, bo wtedy nieźle się to zsumuje. 

Modowe hity.

Tu się nie mogłem powstrzymać. Pozdrowienia dla wszystkich, którzy czytają artykuły typu „110 pomysłów na świąteczne prezenty”. Także wszystkich influencerów. Co się nosi tej jesieni? Ano to, co się kur… chce! Dlaczego ktoś miałby mi podpowiadać, jak mam się ubrać? Skąd ten ktoś wie, co ja lubię? Nie bądźmy głupsi, niż jesteśmy! To dlatego potem świat wygląda, jak wygląda. Nie każdemu/każdej pasują obcisłe legginsy!

Starożytny świat pod lodem.

Badacze wykorzystujący najnowocześniejsze naukowe instrumenty odkryli. Nie dziwię się, że odkryli. Mieli sporą przewagą nad tymi, którzy nie wykorzystują najnowocześniejszych naukowych instrumentów. Pytanie tylko, po co ci drudzy wykorzystują do swoich badań te przestarzałe instrumenty, skoro nic przy ich pomocy odkryć nie można?

Archeologia prawdziwa. 

To jest dobre, podoba mi się. Bomba. Sprawdzono prawidłowość zapisów Biblii… Pomijam kulawą gramatykę. Jako archeolog jestem wniebowzięty. Nigdy nie wiedziałem, że Biblia zawiera zapisy o „historii antyku”.

Prosta matematyka. 

Brytyjczycy podają, że Rosja straciła nawet 15% swoich czołgów w wyniku inwazji na Ukrainę (lub „w Ukrainę”, jak wolą niektórzy). Jeśli to prawda, to znaczy, że Rosja miała przed inwazją 16500 czołgów. Sporo. Jest to matematyka na poziomie podstawówki, tyle tylko, że ludzie potem te głupoty czytają. I wierzą w nie. Poważnie, gdyby Rosjanie mieli 16.5 tysiąca czołgów (pomijając kilka tysięcy głowic nuklearnych), to chyba tylko kompletny idiota chciałby z nimi walczyć. Zresztą, popatrzcie tutaj. The Moscow Times (medium tak zwane niezależne) podaje, że oto wyrównała się ilość czołgów po obu stronach frontu. Rosjanie stracili ponad 2000 czołgów z 3417, z którymi przystąpili do agresji. A Ukraińcy? Ano, ci mieli z tysiąc, stracili pięćset, drugie tyle zdobyli na wrogu i jeszcze dostali 500 od kolektywnego Zachodu, czyli ciągle mają około 1500. Takie radosne obliczenia.

A tutaj znowu (The Kyiv Independent) podają, że Rosja straciła wiele, ale ciągle jakby ma całkiem sporo. „Z bazy danych Military Balance 2021 wynika, że w rosyjskich magazynach znajduje się około 10 200 czołgów, w tym różne wersje T-72, 3000 sztuk T-80 i 200 sztuk T-90”.

Łatwo się pogubić, prawda? Może dlatego, że każdy ekspert i każda gazeta mają swoje zdanie. Przeważnie oparte tylko i wyłącznie na własnym zdaniu. 

Wydarzenie. 

Tu nie wiem, czy się śmiać, czy płakać. Policja wtargnęła na wydarzenie. A co to jest to „wydarzenie”? Ano, to tłumaczenie z angielskiego. Słowo „event” nie doczekało się jeszcze godnego tłumaczenia as such na polski. Tłumacz Google robi, co może. Ci, co z niego zżynają, chyba też robią, ile potrafią. Choć przeważnie wydają się nie wiedzieć, co czynią.

I znowu o czołgach będzie.

Tym razem krótko. Otóż będziemy mieli 1230 nowych czołgów (już jest to kłamstwo, bo sporo z zakupionych maszyn to odpicowane używki). Będziemy mieli ich więcej niż „UK, Niemcy, Francja, Holandia, Belgia i Włochy razem wzięte”. Czyli, pancerna potęga. Jednocześnie Rosja w ciągu dwóch lat straciła około 2475 czołgów. Czyli około 1237,5 czołgów rocznie. Specjaliści oceniają, że Rosja, po przestawieniu swojej gospodarki w tryb wojenny może rocznie wpuścić na rynek (czytaj: na wojnę) około 1200 maszyn (łączna suma wyprodukowanych i tych, które zostały uszkodzone w wyniku walk i naprawione). Wniosek? Polska wypruwa sobie żyły na militaryzację. Zaciągnięte kredyty będziemy spłacać przez dziesięciolecia. Co z tego mamy? Pancerną pięść, którą w takim systemie walki stracimy w rok. I nie odbudujemy tego potencjału, bo nie mamy z czego. A Rosja co roku wyśle na front kolejne 1200 maszyn. I znowu to samo pytanie. Po co walczyć z kimś, z kim i tak nie da się wygrać? Czy tylko po to, żeby pompować innym kieszeń? Czy taka wojna ma sens? Czy jakakolwiek wojna na sens? A skoro nie ma, po co walczyć?

Zalążki struktur.

Ten tekst też mi się osobiście bardzo podoba. Sami oceńcie. Pominę to, czego dzisiejsza Ukraina może się doszukiwać „nawet w czasach antycznych”. Zupełnie mnie nie interesuje, czego oni mogą się gdziekolwiek doszukiwać. Bardziej marszczy mnie próba porównania kształtowania się Ukraińskiej państwowości do Polski, a nawet Francji. Koncepcja państwa narodowego niech sobie będzie koncepcją, ale czy naprawdę Polacy nie mieli narodowej świadomości w czasach zaborów? Odsieczy wiedeńskiej? Bitwy pod Grunwaldem? Czy nie byli wtedy świadomi swojej historii i przynależności narodowej? Czy byli świadomą wspólnotą, wyznającą te same wartości i posługującą się tym samym językiem? Co oni tutaj próbują nam wmówić? Że nie jesteśmy dumnym narodem z tysiącletnią tradycją, tylko jakąś znajdą spod płotu? Że nie mamy swojej historii? Mikołaja Reja, Kochanowskiego, Prusa i Sienkiewicza? Że jesteśmy nikim? Tego chcą nasze portale i ich redakcyjne wytyczne? Zastanówmy się w końcu i popukajmy w łby puste.

Tekst wieloznaczny.

To piękny tekst, w którym niejaki Wołodymyr Zełenski odnosi się do tematu. Tekst sobie, gramatyka sobie, nie warto wnikać. Mnie bardziej podoba się tutaj sama uniwersalność tego tekstu. Przeczytajcie go uważnie, a potem popatrzcie na to, jak łatwo go zmienić. Każdy może podstawić sobie, co tylko chce. Oto moja wersja (interpunkcję poprawiłem):

Binjamin Netanjahu w rozmowie z dziennikarzami odniósł się także do tematu „zamrożenia konfliktu” z Hamasem. Premier Izraela porównał tę sytuację do wulkanu, który jest uśpiony, ale kwestią czasu jest jego przebudzenie.

- Rozumiemy to zwierzę (Hamas – red.) jeszcze odzyskają siły i pójdą dalej. Dlatego nie możemy sobie pozwolić na impas – stwierdził.

Według Netanjahu powstrzymanie działań wojennych nie przyniesie żadnego pozytywnego skutku, a jedynie da czas na odbudowanie sił Hamasu.

- Aby cały świat wiedział, że ten, który przyszedł, zostanie schwytany i zabity, poniesie odpowiedzialność. Jeśli nie poniesie żadnej odpowiedzialności, to wszystko się powtórzy, zarówno w Izraelu, jak i na całym świecie – podsumował.

Mózg to nie tylko porcja galarety

Bójmy się tego, co widzimy. Czytajmy między wierszami. Patrzmy i uczmy się myśleć. Uczmy się odsiewać ziarno od plew. Widzisz tekst, który nie trzyma się kupy? Tekst z błędami? Nie czytaj. Widzisz takich więcej? Więcej tam nie wchodź. Proste błędy oznaczają zwyczajny brak szacunku dla czytelnika.

To tyle. Więcej raczej o internetowych portalach nie będzie, bo nie mam czasu, żeby robić kilka tego typu postów dziennie. Pozdrawiam tych, którzy te bzdety czytają, choć sami są sobie winni. Piszących nie pozdrawiam. Jeśli coś robisz (i jeszcze bierzesz za to pieniądze), to rób to dobrze. Jeśli czegoś robić nie umiesz lub po prostu z jakichś powodów nie chcesz tego zrobić dobrze, to najlepiej w ogóle tego nie rób. Świat tylko na tym zyska.



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Korona stworzenia

Rok minął odkąd kota mam. Nadszedł czas na małe podsumowanie, na zestawienie korzyści z tak zwanymi upierdliwościami. Spróbuję też odpowiedzieć na pytanie: ile kotom do ludzi i gdzie człowiekowi do kota. Korzyścią z posiadania kota jest samo jego obserwowanie. Jest to fascynujące zwierzę. Wprowadza do domu zamieszanie i pozytywną energię. Samo patrzenie na kota poprawia wszystkim domownikom humor. Miło jest widzieć, jak doskonale wpasował się w rodzinę i znalazł w niej swoje miejsce. Jest absolutnie niezależny; robi to, co chce i nie można go do niczego przymusić. Sam decyduje, gdzie śpi i do kogo się przytula i wyczuwa, gdy ktoś jest chory – zostawia wtedy wszystko i potrafi przeleżeć obok chorego cały dzień. Kot doskonale wie, jak bardzo go wszyscy lubią i potrafi to wykorzystać. To niezły cwaniak i taka już jego uroda. A jakie są negatywy? Sporo żre, więc trochę kosztuje, poza tym nasz akurat okazał się dość wybredny. Znaczenie terenu, czyli podsikiwanie początkowo nie było problem...

Zatopieni w bursztynie

Lodowisko, basen, kawiarnia. Buty, kurtki, plecaki leżą odłożone byle gdzie. Nikt niczego nie pilnuje — bo nie musi. Z drobnej rodzinnej anegdoty rodzi się opowieść o świecie, który niektórzy bezpowrotnie utracili. Zaczyna się ona niewinnie i prowadzi w bardzo niewygodne miejsce — tam, gdzie bezpieczeństwo przestaje być oczywiste. Pod koniec świątecznych ferii, a trzeba wiedzieć, że są one tutaj długie (przynajmniej dla nas, bo zaczynają się „naszym” Bożym Narodzeniem, potem jest Nowy Rok i około siódmego stycznia jest prawosławny Božić, więc nasze dzieci wracają do szkoły w połowie miesiąca), poszliśmy z dziećmi na lodowisko. Bardzo chciały, bo nigdy nie jeszcze nie jeździły na łyżwach. Ja bardzo nie chciałem. Nie jeździłem na łyżwach ze czterdzieści lat, a z wiekiem spada zapotrzebowanie na szaleństwa. Czyli: bałem się, że połamię sobie nogi. Pojechałem, bo wszyscy chcieli, ale miałem zamiar albo trzymać się z dala od tafli, albo ślizgać się na butach. Niestety, okazało się, że na b...

W dniu urodzin życzę sobie

D zisiaj moje urodziny. Tak sobie siedzę i myślę. Nie martwi mnie spadająca z kalendarza kartka. Już nie. Zawsze warto jednak poświęcić moment na refleksję. Spojrzeć na rok za plecami i uśmiechnąć się to tego, który właśnie puka do drzwi. Niebo wolno dokądś płynie Stoisz w oknie z oczu płyną łzy Dziś są Twoje urodziny Tak czekałeś lecz nie przyszedł nikt Tak śpiewała kiedyś Edyta Bartosiewicz w piosence “Urodziny”. Bardzo fajna piosenka swoją drogą. Jak wyszła, byłem wtedy na drugim roku studiów. Pamiętam ją z różnych imprez. Stare, dobre czasy. Można sobie tutaj przeczytać tekst, jeśli ktoś chce, a tutaj posłuchać. Teraz są czasy nowe. Inne. Też dobre. Niebo dokądś tam sobie płynie. Ja w oknie nie stoję. Jakbym stanął, na pewno popłynęłyby mi łzy, bo mam teraz widok na niedokończony blok, który budują pewnie już od kilku lat, a końca ciągle nie widać. Nikt do mnie nie przyszedł, ale tu nie mogę mieć do nikogo pretensji, bo i nie spraszałem. Ja w ogóle rzadko spraszam. Z wiekiem male...

Czasy ciekawe

Wszyscy chyba znamy powiedzenie: „obyś żył w ciekawych czasach”. Nigdy nie zastanawiamy się, czy jest w nim jakiś sens. Bo co to niby ma znaczyć? Gdyby tak popatrzeć wstecz, ale tak naprawdę wstecz, mniej więcej do początków znanej nam historii (można też ewentualnie przeczytać podręcznik do historii), to wyraźnie widać, że w zasadzie nie było dotychczas czasów „nieciekawych”. Powiedzenie jest swojego rodzaju przekleństwem. Czego życzy nam ktoś, kto mówi, żebyśmy żyli w czasach ciekawych? Żeby wszystko było fajnie? Może spokojnie? Żebyśmy żyli dostatnio, bez chorób, bez wojen, żebyśmy podbijali kosmos i żeby wszyscy wyżywali się w takich zajęciach, w jakich sami chcemy, zamiast męczyć się w tych, które wymyślają dla nas inni? Otóż nie. „Ciekawe czasy” oznaczają dzikie skoki historii, wygłupy rządzących, wojny, biedę i inne nieszczęścia, wliczając w to kataklizmy naturalne, a wtedy przecież zwykli ludzie mają zazwyczaj przechlapane. Faktem jest, że tak zwani normalni ludzie wcale nie ch...

Homo animalensis

Homo animalensis (definicja): Człowiek, który świadomie łamie zasady i działa z wygody, demonstrując absurd, chaos i zwierzęcą bezmyślność. Wszystko zaczyna się od tego, że dostałem maila od ludzi, którzy zajmują się zarządzaniem terenem, na którym w Anglii stoi mój dom. Administratorzy, którzy dbają o dzielnicę, drogi, oświetlenie i przycinanie krzaków, takie tam. W mailu zwracają się uprzejmie do mieszkańców. Otóż zauważono, że wielu ludzi parkuje na żółtych liniach albo na „terenach zielonych”. Uprasza się więc, aby parkowano tylko tam, gdzie się parkować powinno. Tyle. Dżentelmeńska umowa zawsze oznaczała obopólne zrozumienie i poszanowanie. Problem w tym, że ci ludzie piszą w taki dość staroangielski sposób, który już niekoniecznie obowiązuje. Moja ulica (ach, te piękne nazwy, jak z Hobbita, albo starych bajek, bo ja nie mieszkam na ulicy nikogo sławnego, ani tym bardziej zasłużonego – mieszkam w Leśnej Dolinie na Szczawiowym Stoku) to bardzo spokojne miejsce. Przynajmniej takie b...